Sözün Gücü

Bir zamanlar âlim bir bilge, kırsalda dolaşıyordu. Bir köyün yakınlarından geçerken yanına bir kadın yaklaştı. Ona, yakınlarda hasta bir çocuk bulunduğunu söyledi ve yardım etmesi için yalvardı.

Bilge köye girdiğinde hemen etrafında bir kalabalık oluştu; köylerine her zaman böyle bir adam uğramazdı. Bir kadın hasta çocuğu ona getirdi, bilge de dualar okumaya başladı.

O sırada kalabalığın içinden bir adam haykırdı:

- İlaçlar işe yaramamışken, sen gerçekten dualarının işe yarayacağını nasıl düşünebilirsin?

- Sen ne bilirsin ki? dedi bilge. Sen sadece beyinsiz bir aptalsın!

Adam bu cevap karşısında deliye döndü. Gözlerinden ateş saçıyor, yüzü kıpkırmızı olmuştu. Tam bilgeye bir şey diyecekti ya da vuracaktı ki bilge şöyle dedi:

- Eğer kelimelerimin seni böyle öfkelendirmeye, yüzünü kıpkırmızı yapmaya gücü varsa, neden iyileştirmeye de gücü olmasın?

Böylece bilge kişi o gün bir değil iki kişiyi iyileştirdi.