Sihirli Kara Tahta

1977’de Dan Bricklin, Harvard İşletme Okulu’nda öğrenciydi. Derslerde her gün şirket vakaları inceleniyordu. Profesörler kara tahtaya bir şirketin finansal tablosunu çiziyor, satırlara ve sütunlara rakamlar yazıyordu.

Bir rakam değiştiğinde iş içinden çıkılmaz hâle geliyordu. Satışlar biraz artsa ya da maliyetler biraz düşse, o rakama bağlı bütün diğer rakamların silinip yeniden hesaplanması gerekiyordu. Bir hata bulunduğunda, tahta baştan sona yeniden yazılıyordu.

Bricklin derste otururken hayal kurmaya başladı. Ya bir rakamı sildiğinizde, ona bağlı bütün diğer rakamlar kendiliğinden değişseydi? “Hesap makinemin altında bir fare, önümde de savaş uçaklarındaki gibi bir ekran olduğunu hayal ettim,” diye anlatacaktı.

Bir profesörüne fikrini anlattığında, büyük bilgisayarlarda zaten böyle programların olduğu cevabını aldı. Ama Bricklin’in aklındaki şey, herkesin masasında kullanabileceği bir şeydi.

Okulun bilgisayarında ilk denemeyi yaptı. Sonra eski arkadaşı programcı Bob Frankston’ı ikna etti. Frankston, 1978–79 kışını kiraladığı evin tavan arasında programı yazarak geçirdi.

Ekim 1979’da VisiCalc piyasaya çıktı. Dünyanın ilk elektronik tablo programıydı.

Etkisi beklenmedikti. İnsanlar, sadece VisiCalc’ı kullanabilmek için Apple II bilgisayar satın almaya başladı. Bilgisayarlar artık sadece meraklıların oyuncağı değil, iş dünyasının aracıydı.

Bricklin programın patentini almadı. Avukatı o dönem yazılım patentinin alınma şansının çok düşük olduğunu söylemişti. Bu yüzden fikri herkes kopyalayabildi. Bugün dünyada milyonlarca insanın her gün kullandığı tablo programlarının hepsi, bir öğrencinin derste kurduğu o hayalden geliyor.

Bazen en büyük buluşlar, bir şeyden sıkılan birinin “bunun daha kolay bir yolu olmalı” demesiyle başlar.

Kaynak: Dan Bricklin, TEDx konuşması.