Kral, Müneccim ve Eşek

Eski çağlarda bir kral, hava durumunu öğrenmek amacıyla bir müneccim tutmuştu. Kral günün birinde balığa çıkmaya karar verdi. Balık tutmak için en uygun yer, sevgilisinin oturduğu evin önündeki göl kenarıydı.

Kral, sevgilisine güzel görünmek için yeni elbisesini giymek istiyordu. Ancak yağmur yağar da elbise bozulur diye düşündü ve müneccime hava durumunu sordu. Müneccim:

- Hayır majeste, dedi. Bir damla yağmur yağmayacak, merak etmeyin.

Kral içi rahat olarak giyindi ve yola çıktı. Bir süre sonra karşısına bir köylü çıktı; yanında eşeği yürüyordu. Köylü krala selam vererek:

- Aman majeste, dedi. Güzel elbisenizin bozulmasını istemiyorsanız hemen saraya dönün, çünkü müthiş bir sağanak yağmur geliyor.

Kral:

- Nasıl olur? Az önce müneccime sordum, bir damla yağmur yağmayacağını söyledi, dedi. Bu iş için keselerle altın verdiğim adama mı inanırım, yoksa sana mı?

Kral yoluna devam etti. Fakat çok geçmeden köylünün dediği çıktı: yağmur bardaktan boşanırcasına yağıyordu. Zavallı kral sırılsıklam olmuştu; onun bu hâlini gören sevgilisi de kahkahayla güldü.

Kral saraya döner dönmez ilk olarak müneccimi kovdu, sonra da köylüyü bulup getirmeleri için emir verdi. Köylü gelince, kral onu müneccimbaşı tayin ettiğini söyledi. Fakat köylü boynunu bükerek:

- Ben müneccim değilim efendimiz, dedi. Yağmur yağacağı zaman eşeğim kulaklarını indirir. Bu sefer de o kadar indirmişti ki yağmurun sağanak hâlinde yağacağını anladım.