Beyin Fırtınası

Alex Osborn, Amerika’nın en büyük reklam ajanslarından BBDO’nun kurucularındandı. Ajansın adındaki “O” harfi onun soyadından geliyordu.

1930’ların sonunda Osborn, ekibinin daha çok fikir üretmesi için bir yöntem geliştirdi. İnsanlar bir araya gelecek, akıllarına gelen her fikri yargılamadan söyleyecek, başkalarının fikirlerinin üzerine yenilerini ekleyecekti. Yönteme “beyin fırtınası” adını verdi ve kitaplarında anlattı. 1953’te yazdığı “Uygulamalı Hayal Gücü” ile yöntem dünyaya yayıldı.

Fikir çok sevildi. Şirketlerde, okullarda, ajanslarda beyin fırtınası toplantıları yapılmaya başlandı.

1958’de Yale Üniversitesi’nden araştırmacılar yöntemi test etti. Dört kişilik gruplar beyin fırtınası yaptı. Başka dört kişi ise aynı soruyu birbirinden ayrı, tek başına düşündü. Sonra tek başına çalışanların fikirleri bir araya getirildi.

Sonuç şaşırtıcıydı: Tek başına düşünenler, toplamda neredeyse iki kat fazla farklı fikir üretmişti.

Sonraki yıllarda yapılan pek çok araştırma da benzer sonuçlar verdi. Grupta insanlar başkalarını beklerken düşüncelerini unutuyor, yargılanmaktan çekiniyor ya da başkalarının fikrine kapılıyordu.

Birlikte çalışmanın değeri büyüktür. Ama bazen en iyi fikir, kalabalığın içinde değil, sessiz bir köşede doğar.

Kaynak: Taylor, Berry & Block (1958); Diehl & Stroebe (1987).