Toplantı Masasındaki Eldivenler

Jon Stegner, Amerika’da çok sayıda fabrikası olan büyük bir şirketin satın alma bölümünde çalışıyordu. Şirketin alımlarında büyük bir israf olduğuna inanıyordu. Hesaplarına göre doğru yönetilirse beş yılda bir milyar dolar tasarruf edilebilirdi.

Ama kimse ona inanmıyordu. Yöneticiler rakamlara bakıyor, başlarını sallıyor, sonra hiçbir şey yapmıyordu.

Stegner başka bir yol denedi. Şirkette yaz stajı yapan bir öğrenciye küçük bir görev verdi:

- Fabrikalarımızın kullandığı iş eldivenlerini ve bunlara ne kadar ödediğimizi araştır.

Öğrenci araştırmayı bitirdiğinde ortaya şaşırtıcı bir rakam çıktı. Şirketin fabrikaları tam dört yüz yirmi dört farklı çeşit eldiven alıyordu. Her fabrikanın kendi tedarikçisi, kendi fiyatı vardı. Aynı eldiven bir fabrikada beş dolara, ötekinde on yedi dolara alınıyordu.

Stegner, öğrenciden her eldivenden bir tane toplamasını istedi. Her birinin üzerine fiyatını ve hangi fabrikaya ait olduğunu yazan bir etiket asıldı. Sonra hepsi şirketin toplantı salonunun büyük masasına yığıldı.

Bölüm başkanları salona davet edildi.

İçeri girdiler ve masaya baktılar. Biri dayanamadı:

- Bu kadar farklı eldiven mi alıyoruz?

Masanın etrafında dolaşıp kendi fabrikalarının eldivenlerini aradılar. İki eldiven buldular: birbirinin tıpatıp aynısı. Birinin etiketinde 3,22 dolar, ötekinde 10,55 dolar yazıyordu.

Salonda kimse konuşmadı.

Eldivenler kısa sürede şirketin bütün bölümlerini ve onlarca fabrikasını dolaşan bir sergiye dönüştü. Değişim kararı alındı ve şirket yüz milyonlarca dolar tasarruf etti.

İnsanları rakamlarla ikna etmek zordur. Ama bazen görmeleri yeter.

Kaynak: John Kotter & Dan Cohen, The Heart of Change (2002).