On Yedi Deve

Ölmek üzere olan yaşlı bir baba, yatağının başına üç oğlunu çağırarak onlara vasiyette bulunur:

- Oğullarım, ben ölünce birbirinize düşmeyin diye, sahibi olduğum on yedi deveyi size paylaştırmak istiyorum. Miras olarak develerin yarısını büyük oğluma, üçte birini ortancaya, dokuzda birini ise küçük oğluma bırakıyorum.

Babalarının ölümünden sonra kardeşler, mirası vasiyete göre paylaşmak üzere bir araya gelirler. Fakat bir türlü işin içinden çıkamazlar. Çünkü on yedi sayısı ne ikiye, ne üçe, ne de dokuza bölünebilir.

Sonunda bu işin üstesinden ancak bizim bilge gelebilir, diye düşünüp ona danışmaya giderler. Bilge:

- Benim bir devem var; onu da alın, hesabı yeniden yapın.

Bu cömertliğe çok şaşıran oğullar on sekiz deveyi pay etmeye girişirler. Önce ikiye bölerler: büyük oğul dokuz develik payını alır. Sonra üçe bölerler: çıkan altı deveyi ortanca oğul alır. Dokuza böldüklerinde iki deve de küçük oğlun olur.

Ama bütün develeri paylaştıktan sonra ortada yine fazladan bir deve kalır.

Oğullar buna da bir çözüm bulsun diye yeniden bilgeye başvururlar. Bilge güler:

- İyi öyleyse. Sorununuz çözüldüğüne göre ben de devemi geri alabilirim artık.