Mutluluk Önceden Verilen Bir Karardır

Doksan iki yaşında, ufak tefek, kendinden emin ve gururlu; her sabah sekizde giyinip kuşanan, her ne kadar kör olsa da saçlarını kıvırıp makyajını mükemmelce yapan yaşlı hanım, bugün bir huzurevine taşındı. Yetmiş yaşındaki kocası geçenlerde Allah’ın rahmetine kavuşmuştu.

Huzurevinin kapısında sabırla beklenen birkaç saatin ardından odasının hazır olduğu söylendiğinde tatlı tatlı gülümsedi. Yürütecini asansöre yönlendirdiği sırada kendisine odasını anlatmaya başladım; penceresinde asılı perdelerden de söz ettim. Ben anlatırken, az önce kendisine köpek yavrusu verilmiş sekiz yaşında bir kızın heyecanıyla:

- O perdeleri pek severim, dedi.

- Bayan Jones, henüz odayı görmediniz, biraz bekleyin, demiştim ki:

- Bunun onunla bir ilgisi yok, dedi. Mutluluk, zamanından önce karar verdiğiniz bir şeydir. Benim odadan hoşlanıp hoşlanmamam, mobilyaların nasıl düzenlenmiş olduğuyla değil, benim onları zihnimde nasıl düzenlediğimle ilgilidir. Ben onları sevmeye karar vermiştim zaten; bu, benim her sabah uyandığımda verdiğim bir karardır.

Bir seçme hakkım var: ya bütün günümü artık çalışmayan vücut parçalarımın bana verdiği sıkıntıyı düşünerek geçiririm, ya da yataktan çıkıp hâlâ çalışanlar için şükrederim. Gözlerim açık olduğu sürece her yeni gün bir hediyedir. Yeni güne ve hayatımın sadece bu döneminde biriktirdiğim mutlu anılara konsantre olacağım.

Yaşlılık banka hesabı gibidir: ne yatırdıysan onu çekersin hesabından. Bu nedenle benim tavsiyem, hatıraların banka hesabına dolu dolu mutluluk yatırman olacaktır. Anı bankamı doldurmaktaki katkın için sana teşekkür ederim; hâlâ oradan mutluluk çekiyorum.

Mutlu olmak için şu beş basit kuralı hatırla: kalbini nefretten arındır, zihnini endişelerden arındır, basit yaşa, çok ver, daha az bekle.