Doğumdan Sonraki Hayat

Şöyle bir öykü var:

Hamile bir kadının karnında iki bebek konuşuyor. Biri imanlı, diğeri imanlı değil. İmanlı olmayan soruyor:

- Sen doğumdan sonraki hayata inanıyor musun?

- Tabi ki, doğumdan sonra bir hayat olduğunu herkes biliyor. Biz buradayız ve ileride doğumdan sonra olacak şeylere hazırlıklı olmalıyız, bunun için güçleniyoruz.

- Bunların hepsi saçmalık! Doğumdan sonra hayat filan yok! Yani doğumdan sonraki hayatı düşünebiliyor musun? Nasıl bir hayat olabilir ki?

- Yani herşeyi tam ayrıntılarıyla bilmiyorum ama, orada ışık ve sevinç olacak. Mesela kendi ağzımızla yemek yiyebileceğiz.

- Bu çok komik! Bizim kendi göbek bağımız var, bunun sayesinde besleniyoruz. Ayrıca oradan hiç kimse geri gelmedi! Doğumdan sonra hayat bitiyor!

- Hayır! Ben doğumdan sonraki hayatın tam olarak nasıl olduğunu bilmiyorum, ama şunu biliyorum ki, doğumdan sonra anneyi göreceğiz ve o bizimle ilgilenecek.

- Anneyi mi? Sen anneye mi inanıyorsun? Nerede o?

- O her yerde, o bizim etrafımızda, onun sayesinde biz yaşıyoruz. Onsuz biz hiçiz!

- Tam bir saçmalık! Ben anne falan görmedim, belli ki yok!

- Ben buna katılmıyorum. Çünkü etrafta sessizlik olduğunda onun şarkı söylediğini duyabiliriz ve bizi okşadığını hissedebiliriz. Ben inanıyorum ki, bizim gerçek hayatımız doğumdan sonra başlayacak.

Ya sen buna inanıyor musun?