Sakat Köpek

Mandelson 12 yaşında fakir bir ailenin çocuğuydu. Hayatta tek tutkusu köpeklerdi. Her gün pet shopları gezip, köpeklere bakıp onlardan bir tanesine sahip olacağı günü hayal ederdi. Her zaman babasına yalvarıp kendisine köpek alabilmesi için gerekli parayı vermesini ister, ama babası maddi imkansızlıkları nedeniyle karşı çıkınca da çok üzülürdü.

Bu nedenle bütün harçlıklarını biriktirip babasını da razı edip biraz daha para topladı. Doğruca çarşıdaki hayvan dükkanına gitti. Bir köpek beğendi ve dükkan sahibine fiyatını sordu. Adam:

“O köpek satılık değil!” cevabını verince; Mandelson gayri ihtiyari nedenini sordu. Adam:

“O köpeği satamam çünkü onun bir ayağı yok” dedi. Çocuk:

“Olsun ben onu istiyorum” dedi. Adam:

“Evlat o köpek sana istediğini veremez” diye ekledi. Çocuk:

“Ne gibi?” diye karşılık verince; adam:

“O koşamaz, seninle oynayamaz, yani seni eğlendiremez” dedi.

Çocuğun ısrarlarına dayanamayan dükkan sahibi köpeği çocuğa hediye etmek istedi. Fakat Mandelson teklifi reddedip cebindeki bütün parasını adama uzattı. Adam isteksiz ama çocuğun köpek sevgisinden duyduğu sevinçle parayı alıp, Mandelson’a:

“Evlat bu köpeğin sakat olduğunu bile bile neden o kadar ısrar ettin?” diye sorunca Mandelson pantolonunun paçasını aralayıp protez bacağını göstererek şu yanıtı verdi:

“Siz o köpeği bana sakat olduğu için vermek istemediniz, ama inanın beni ondan daha iyi hiçbiri mutlu edemezdi!”