Dünyanın En Güzel Şeyi

Meşhur bir ressam, günün birinde dünyanın en güzel şeyinin resmini yapmaya karar verdi. Bunun için uzun bir yolculuğa çıktı.

Ağaçlık bir yolda giderken, beli bükülmüş yaşlı bir adamın yol kenarında oturduğunu gördü. Yanına gidip sordu:

- Dünyanın en güzel şeyi nedir sizce?

İhtiyar hiç tereddüt etmedi:

- İmandır.

Sonra bir kasabadan geçerken, bir mabedin kapısı önünde toplanmış düğün kalabalığına rastladı. Araya girip genç geline aynı soruyu sordu. Gelin, damadın gözlerinin içine bakarak cevap verdi:

- Dünyanın en güzel şeyi olsa olsa aşktır.

Ressam yoluna devam etti. Tozlu bir yolda cepheden gelen yorgun bir askere denk geldi. Soruyu ona da sordu:

- Dünyada en güzel şey barıştır.

Ressam kendi kendine düşünmeye başladı: eğer dünyanın en güzel şeyleri iman, aşk ve barışsa, ben bunların resmini nasıl yapabilirim ki?

O düşünceyle evine döndü. Kapıdan içeri girdiğinde, dünyanın en güzel manzarasının karşısında durduğunu fark etti. Çocuklarının masum bakışlarında iman, karısının gözünde aşk okunuyor; evinde ise barış hâli hüküm sürüyordu.

Bundan aldığı ilhamla resmini yapmaya koyuldu. Resim bitince tabloya şu adı verdi:

- Evim.