Çanakkale'yi Ölümsüzleştiren Ruh

Çanakkale Muharebesi günleriydi. Rumeli Mecidiye Bataryası, düşman gemilerinden yapılan bombardımanlarla sukut etmişti. Raporu alan Müstahkem Mevki Kumandanı Cevat Paşa, Çimenlik İskelesi’nden motoruyla bataryaya geçti.

Durum vahimdi. Bir top hariç diğerleri kullanılmaz hâle gelmiş, personelin çoğu şehit olmuştu. Bunlardan kimisi canlı canlı toprak yığınları altında kalmıştı; yaşayanlar da yaralıydı. Paşa, biraz ileride yere uzanmış, nefes alıp veren bir erin yanına yaklaştı ve şefkatle sordu:

- Evladım, yaralı mısın?

O yiğit Mehmetçik vakur bir şekilde:

- Hayır kumandanım! dedi.

Cevat Paşa biraz daha dikkatle bakınca yaralı askerin gözlerinin görmediğini anladı:

- Evladım, gözlerin! diye bir şeyler söyleyecek oldu.

Fakat o fedakâr vatan evladı, hâlinden memnun bir şekilde şöyle dedi:

- Üzülmeyin kumandanım; gözlerimi, göreceklerimi gördükten sonra kaybettim.

Bu sözlerdeki ruh ve şuur, Paşa’yı ağlattı. O yiğidin “göreceklerimi gördüm” dediği, İngiliz zırhlısı Queen Elizabeth’e iki isabet kaydedilmesiydi.